چند خط یادگاری
و هذیانهای دلم
سيد مهدي ميرودودي،متولد ماه دلو يا حوت،سال شصت، اهل هيچستان، جاي از ايران، هنرجوی کارگردانی سینما، اميدوار به آينده، دوستدار وطن، آدم بي حزب و تنها، گاه مي نويسم و گاه هيچ...
و این نوشته ها... دل نوشته های یک آدم كاملا معمولیست که گاهگاهی دلش برای این سرزمین می گیرد وقتی می بیند بعضی ها رسم عاشقان را شکستن،و آنها را در زباله دانی زمانه رها کرده اند و خود، که روزی از آنها بوده اند در کاخی از بیت المال مسلمین لمیدند و از خون عاشقان پلی برای گذشتن ساختند. اینگونه نگفت آن کبیر زمان و او رسمش عاشقانه بود ولی...
انگلیسی ها یک مثل معروف در مورد کشورشان و وطن پرستیشان دارند:
Right or wrong,my country
درست یا غلط ، اين وطن من است
كاش بعضي ها معني اين حرف را مي دانستند...
تازگی ها با همکاری یکی از دوستان عزیزم وبلاگی به نام شاعر نواز را راه اندازی کردیم و در آنجا هم مطلب می نویسیم. http://shaernavaz.blogfa.com
اي که بر هر گذري عشق به در يوزهء توست لب ما تشنهء آبي ست که در کوزهء توست
ما جگر سوختهء آتش آهيم ، بيا ديرگاهيست تو را چشم به راهيم ، بيا
هر شب از کوچه صداي قدمت مي آيد اشکم از ديده به پابوس غمت مي آيد
صبح در آينه اما ، خبري نيست که نيست از تو بر گونهء خشکم ، اثري نيست که نيست
جام عشق از مي چشمان تو پر خواهد شد تو گلو تازه کني ، حرمله حر خواهد شد
گل نشکفته ام اي دورتر از دسترسم تو ز من دوري و من با تو نفس در نفسم
بي تو منصور دلم را به چه داري بکشم پاي در دامن سبز چه بهاري بکشم
بگذار آينه ام غرق نگاهت باشد نقطهء عطف دلم ، خال سياهت باشد
لااقل وعده بده بلكه دلم شاد شود من خراب توام اي خانه ات آباد شود
در انتظار یک پرواز ، از كوهي به كوهي بزرگتر ، آيا باد مرا همراهي خواهد كرد امروز كه بالهايم شكسته است. با خود خلوت كه مي كنم و مي گويم كه بايد بروم ، ترس از ارتفاع دارم ، كدامين پرنده مي ترسد از اوج گرفتن نمي دانم و نمي شناسم چنين پرنده اي را . اما وقتي كه رفتي درست آن زمان بود كه بالهايم شكست ، دارند ترميم مي شوند ، ديري نمي گذرد كه من هم خواهم پريد.
اين قول را به آسمان داده ام كه روزي لمسش خواهم كرد، راستش ديروز آسمان براي من گريست دلش تنگه من شده بود ، برايش پيغامي فرستادم كه من مي آيم منتظر من باش ، آسمان لبخندي زد و هوا آفتابي شد.