چند خط یادگاری
و هذیانهای دلم
سيد مهدي ميرودودي،متولد ماه دلو يا حوت،سال شصت، اهل هيچستان، جاي از ايران، هنرجوی کارگردانی سینما، اميدوار به آينده، دوستدار وطن، آدم بي حزب و تنها، گاه مي نويسم و گاه هيچ...
و این نوشته ها... دل نوشته های یک آدم كاملا معمولیست که گاهگاهی دلش برای این سرزمین می گیرد وقتی می بیند بعضی ها رسم عاشقان را شکستن،و آنها را در زباله دانی زمانه رها کرده اند و خود، که روزی از آنها بوده اند در کاخی از بیت المال مسلمین لمیدند و از خون عاشقان پلی برای گذشتن ساختند. اینگونه نگفت آن کبیر زمان و او رسمش عاشقانه بود ولی...
انگلیسی ها یک مثل معروف در مورد کشورشان و وطن پرستیشان دارند:
Right or wrong,my country
درست یا غلط ، اين وطن من است
كاش بعضي ها معني اين حرف را مي دانستند...
تازگی ها با همکاری یکی از دوستان عزیزم وبلاگی به نام شاعر نواز را راه اندازی کردیم و در آنجا هم مطلب می نویسیم. http://shaernavaz.blogfa.com
چشم به راه سپيده
تو را غايب ناميده اند، چون ظاهر نيستي، نه اينكه حاضر نباشي. غيبت به معناي حاضر نبودن، تهمت ناروائي است كه به تو زده اند و آنان كه بر اين پندارند، فرق ميان ظهور و حضور را نمي دانند، آمدنت كه در انتظار آنيم به معناي ظهور است، نه حضور و دلشدگانت كه هر صبح و شام تو را مي خوانند، ظهورت را از خدا مي طلبند نه حضورت را.
وقتي ظاهر مي شوي، همه انگشت حيرت به دهان مي گزند با تعجب مي گويند كه تو را پيش از اين هم ديده اند. و راست مي گويند، چرا كه تو در ميان مائي، زيرا امام مائي.
جمعه كه از راه مي رسد، صاحبدلان دل از دست مي دهند و قرار از كف مي نهند و قافله دل هاي بي قرار روي به قبله مي كنند و آمدنت را به انتظار مي نشينند...
و اينكه اي قبله هر قافله و اي شبروان را مشعله، در آستانه آدينه اي ديگر با دلدادگان ديگري از خيل منتظرانت سرود انتظار را زمزمه مي كنيم.
اللهم عجل لوليك الفرج