چند خط یادگاری
و هذیانهای دلم
سيد مهدي ميرودودي،متولد ماه دلو يا حوت،سال شصت، اهل هيچستان، جاي از ايران، هنرجوی کارگردانی سینما، اميدوار به آينده، دوستدار وطن، آدم بي حزب و تنها، گاه مي نويسم و گاه هيچ...
و این نوشته ها... دل نوشته های یک آدم كاملا معمولیست که گاهگاهی دلش برای این سرزمین می گیرد وقتی می بیند بعضی ها رسم عاشقان را شکستن،و آنها را در زباله دانی زمانه رها کرده اند و خود، که روزی از آنها بوده اند در کاخی از بیت المال مسلمین لمیدند و از خون عاشقان پلی برای گذشتن ساختند. اینگونه نگفت آن کبیر زمان و او رسمش عاشقانه بود ولی...
انگلیسی ها یک مثل معروف در مورد کشورشان و وطن پرستیشان دارند:
Right or wrong,my country
درست یا غلط ، اين وطن من است
كاش بعضي ها معني اين حرف را مي دانستند...
تازگی ها با همکاری یکی از دوستان عزیزم وبلاگی به نام شاعر نواز را راه اندازی کردیم و در آنجا هم مطلب می نویسیم. http://shaernavaz.blogfa.com
حسین
خداوند،هاله ای از نور پیامبران و امامان را قبل از خلقت آفريد. براي آنان تشريح كرد يكايك وقعایه دورانشان را ، هر كدام به مقدار توانشان سرنوشتي را قبول مي كردند.
نوبت به واقعه آشورا رسيد،همه لرزيدند،خداوند لبيك گويي براي واقعه كربلا مي خواست، همه از شنيدن آن واقعه ترسيدند. خداوند نمي خواست حسين لبيك بگويد،اولين بار لبيك از آن حسين بود، خدا بار ديگر پرسيد، حسين تنها داوطلب آشورا بود، سومين بار هم حسين به نداي حق لبيك گفت.
آشورا سرنوشت حسين شد. خداوند، بر حسين گريست.