چند خط یادگاری
و هذیانهای دلم
سيد مهدي ميرودودي،متولد ماه دلو يا حوت،سال شصت، اهل هيچستان، جاي از ايران، هنرجوی کارگردانی سینما، اميدوار به آينده، دوستدار وطن، آدم بي حزب و تنها، گاه مي نويسم و گاه هيچ...
و این نوشته ها... دل نوشته های یک آدم كاملا معمولیست که گاهگاهی دلش برای این سرزمین می گیرد وقتی می بیند بعضی ها رسم عاشقان را شکستن،و آنها را در زباله دانی زمانه رها کرده اند و خود، که روزی از آنها بوده اند در کاخی از بیت المال مسلمین لمیدند و از خون عاشقان پلی برای گذشتن ساختند. اینگونه نگفت آن کبیر زمان و او رسمش عاشقانه بود ولی...
انگلیسی ها یک مثل معروف در مورد کشورشان و وطن پرستیشان دارند:
Right or wrong,my country
درست یا غلط ، اين وطن من است
كاش بعضي ها معني اين حرف را مي دانستند...
تازگی ها با همکاری یکی از دوستان عزیزم وبلاگی به نام شاعر نواز را راه اندازی کردیم و در آنجا هم مطلب می نویسیم. http://shaernavaz.blogfa.com
شرق و غرب
بچه كه به دنيا مي آد تو گوشش ،گوگوش می خونند،گوگوش رو مي شناسيد كه پسر خالمه، تا مي اد يه سالش تمام بشه و رو پاي خودش تاتي تاي راه بره رقص غربي يرو بهش ياد مي دن ،آنوقت بچه رو ميز غذا خوري بريك(مللق) مي زنه با تمام احساس براش كف ميزنند و اينده اش رو روشنتر از مهتابي تصور مي كنند. از اينها كه بگذريم تا مي خواد زبون باز كنه هزاران اصطلاح فرنگي رو همچون گوجه فرنگي به خوردش مي دنند و همه جا پوز بچه غربي شونو ميدن. روز عيدشون ژانويه است و عيد پاك رو هم سبزي پاك مي كنند. با اين تفكرات خودشونو بين غرب و شرق جا مي زارند و آخرسر به هر كي مي رسند سراغ هويتشونو مي گيرند. در اين ميان زجرشو من و شما بايد بكشيم كه همچين همسايه اي داريم.