چند خط یادگاری
و هذیانهای دلم
سيد مهدي ميرودودي،متولد ماه دلو يا حوت،سال شصت، اهل هيچستان، جاي از ايران، هنرجوی کارگردانی سینما، اميدوار به آينده، دوستدار وطن، آدم بي حزب و تنها، گاه مي نويسم و گاه هيچ...
و این نوشته ها... دل نوشته های یک آدم كاملا معمولیست که گاهگاهی دلش برای این سرزمین می گیرد وقتی می بیند بعضی ها رسم عاشقان را شکستن،و آنها را در زباله دانی زمانه رها کرده اند و خود، که روزی از آنها بوده اند در کاخی از بیت المال مسلمین لمیدند و از خون عاشقان پلی برای گذشتن ساختند. اینگونه نگفت آن کبیر زمان و او رسمش عاشقانه بود ولی...
انگلیسی ها یک مثل معروف در مورد کشورشان و وطن پرستیشان دارند:
Right or wrong,my country
درست یا غلط ، اين وطن من است
كاش بعضي ها معني اين حرف را مي دانستند...
تازگی ها با همکاری یکی از دوستان عزیزم وبلاگی به نام شاعر نواز را راه اندازی کردیم و در آنجا هم مطلب می نویسیم. http://shaernavaz.blogfa.com
سلام پدر!
سلام پدر!
روزها، سالی دیگر بی تو گذشت
و ما دوباره رسیدم به روزی که ترا نداشتیم
روزی که تو به دیار معبود سفر کردی، پرواز کردی، و در اوج ماندی
که همیشه به رفتن در اوج می اندیشیده ای
سالها به دنبال پاسخی برای دردهای نهفته ات بودی
از آن زمان که تا مرز عشق ورزی پیش رفتی
تشنگی وصل، جان عطشناکت را بی قرار کرد، در مظلومیت روزهای عاشقی
در هر کجا که صحنه ای از عشق و نیکی و ایثار و گذشت بود، تو حضور داشتی
پدر!
پس از گذشت این همه روز، هنوز رفتنت را باور نداریم
و گرمای حضورت را همچنان احساس می کنیم
و خاطرمان مثل همیشه ترا پرشور و پر نشاط به یاد دارد
دوستت داریم و همیشه چشم به راه و منتظرت خواهیم بود پدر!
پنچمین عید عروجت مبارک