چند خط یادگاری
و هذیانهای دلم
سيد مهدي ميرودودي،متولد ماه دلو يا حوت،سال شصت، اهل هيچستان، جاي از ايران، هنرجوی کارگردانی سینما، اميدوار به آينده، دوستدار وطن، آدم بي حزب و تنها، گاه مي نويسم و گاه هيچ...
و این نوشته ها... دل نوشته های یک آدم كاملا معمولیست که گاهگاهی دلش برای این سرزمین می گیرد وقتی می بیند بعضی ها رسم عاشقان را شکستن،و آنها را در زباله دانی زمانه رها کرده اند و خود، که روزی از آنها بوده اند در کاخی از بیت المال مسلمین لمیدند و از خون عاشقان پلی برای گذشتن ساختند. اینگونه نگفت آن کبیر زمان و او رسمش عاشقانه بود ولی...
انگلیسی ها یک مثل معروف در مورد کشورشان و وطن پرستیشان دارند:
Right or wrong,my country
درست یا غلط ، اين وطن من است
كاش بعضي ها معني اين حرف را مي دانستند...
تازگی ها با همکاری یکی از دوستان عزیزم وبلاگی به نام شاعر نواز را راه اندازی کردیم و در آنجا هم مطلب می نویسیم. http://shaernavaz.blogfa.com
و امام آمد و رفت...
و امام امد و رفت...
و امروز، سالروز روزیست که روز آغازش بود
روز آغاز سفر، سفری دور و دراز
سفری بی من و ما، سفری به کوی یار
وقت رفتن به سفر، یادمان هست چه گفت؟
همه را سپرد به ما، و به ما تاکید کرد
نگذارید که کین، بین تان نقطه نهد
یا شما را ز هم خسته کند
و امام آمد و رفت...
و ما چه زود عوض شدیم، وصیتهای امام رفت به مثل خود او
و ما امروز، رسیدیم به روزی که او را نداشتیم
و امروز همگی راه امام ول کردیم، و به خاکی رفتیم
و چه زود یاد گرفتیم که به هم ظلم کنیم
و امام آمد و رفت...
و امروز، ما در کوچه های انحراف، حیران مانده ایم.
شاید، دگر یادمان نیست که امامی هم بود
یا اگر بود ندانستیم
که امام آمد و رفت...